H.Müslim Gündüz

kitap okurkenMesleğimizde etba değil, ittiba esastır. Yani esas olan kemalat erbabına ittibadır, irşad edecek adam aramak değildir. O halde Kur’anî hakikatları muhtaç olanlara duyurmak işi nasıl olacak?

"Hazm edilmeyen ilim telkin edilmemeli" buyuruluyor. Bunu nasıl anlayacağız?

Fenafilihvanı nasıl anlayacağız? Herkes diyor ki: Hepimiz birbirimizde faniyiz. Bir mürşidde mi fena olunur? Birbirimizde mi fena olunur?

 

باسمه سبحانه السلام علیکم ورحمة الله وبرکاته

   Muhterem Kardaşım,

   Mübarek mektubunuz ulaştı. Lütuf oldu ve ferah verdi. Bilmukabele şuhur-u selaseyi ve leyali-i mübarekenizi bütün ruh-u canımızla tebrik ediyoruz. Rabbim emsal-i kesiresiyle müşerref eylesin.

   Kardaşım, mektubunuzda bazı müşküllerinizin olduğundan bahsetmişsiniz. Hüsn-ü zan ederek bizim gibi müflislerden cevap beklemişsiniz. Öyle bir beldede ve o beldenin öyle bir ehl-i tahkik dershanesinde bulunuyorsunuz ki oraya arz-ı hacet etmek bize lazım iken işi bu mecraya döktünüz. Her ne ise…

   Kardaşım, malumdur ki: Hakkı hak olarak bilmek başkadır, bu hakka ittiba etmek başkadır. "Her müslimin her vasfı müslim olmak…" kelamı ki Lemaatta mezkurdur, delalet ediyor ki, insanın hak bildiği her şeye ittiba etmesi her zaman mümkün olmuyor. Mesala: Sehavet hak bir sıfattır. Herkes bunu kabul eder, ama kaç kişi tatbik edebilir. Siz misalleri çoğaltabilirsiniz. Demek neticenin kayyumu imandır. Delil ve bürhan ona menfez açmak içindir. Delil ve bürhan bilmek, iman değildir; imanın kemali hiç değildir. Yoksa müsteşrikler bizden iyi Müslüman olurlardı. Bütün bu sözleri şunun için söylüyorum: Fakir bazı hak olan işlerden bahsedeceğim. Cenab-ı Allah’ın eltaf-ı İlahîsinden diliyorum ki ittiba etmekte nasibimizi ziyade ede. Amin. 

   Mesleğimizde etba değil, ittiba esastır. Yani esas olan kemalat erbabına ittibadır, irşad edecek adam aramak değildir. O halde Kur’anî hakikatları muhtaç olanlara duyurmak işi nasıl olacak? diyorsunuz.

   Elcevap: Herbir Risale-i Nur Talebesi bulunduğu mertebede iki veçhe taşımaktadır.

   Bir yüzüyle irtibatta ifrat edeceği yani muhabbetin şiddetli mertebesiyle kendisine rabıtalı olup "nurani ruhların aksi" hakikatıyla ahz-ı feyz edeceği daire içinde bir mürşide teveccüh etmek. Bu yüzüyle kendi eksik ve noksanlarını tesviye etmek, Risaleleri kendisiyle değil, o kamil ile anlamak ve tatbik etmek. "Risaleleri okumak sırasında sizde hasıl olan yüksek hal, o anda dellal-ı Kur’an Said’in vekili belki aynı hükmüne geçtiğin içindir." ( Not: İbare nakillerinde aklımda kalan şekliyle yazıyorum. Aslını Risalelerden bulursunuz.) Daha birçok hakikatlar bu sırrın şahididir.

   İkinci yüzüyle, herkes bulunduğu yerde kendinden daha geride, himmet ve şefkate muhtaç olanlara karşı şefkat etmekle mükellef olduğundan, bütün gücüyle Kur’an hakikatlarını muhtaç olanlara ulaştırmaya çalışacaktır. Eğer birinci yüz itibarıyla rabıtalı olmadan bu ikinci hizmette çalışırsa hubb-u riyaset o adamı esir alır. "Kendini görür, kendini bilir من التخذالهه هوایه altında dahil olur." Ne kadar acz kılıfına girip hizmette muvaffak olsa, enaniyette o derece kuvvet peyda eder. Cismin küçüldükçe hayatın şiddet peyda etmesi malumdur.

   O halde diyebiliriz ki : İttiba' olmadan, bir insanın enaniyeti, anlaması ve hizmeti nisbetinde kuvvet peyda eder.

   Diyebilirim ki : Şefkat dairesi başkasına zararlı olmaktan kurtulmak ve muhtac-ı himmet olanlara faideli olmaktır. Bunda terakkiye kifayet olsaydı, şefkat taşıyan canavarlar ıslah-ı hal ederdi.

   Muhabbet dairesi "kendinden ve suret-i faniyeden geçmek dairesidir." Bu olmadan nuranî inkişaf mümkün değildir.

Şefkat dairesi İbrahim Halilullah’ın (as) dairesi, muhabbet dairesi ise Habibullah olan Muhammed’in (ASM) dairesidir. Muhabbet pergelin ayağı, şefkat çemberidir. Muhabbet ayağı sağlam basılmazsa daire çizmek mümkün olmaz, müşevveşiyet düşer. Burada sözün yeri çok geniştir, bu kadar yetsin…

   2- "Hazm edilmeyen ilim telkin edilmemeli" buyuruluyor. Bunu nasıl anlayacağız?

   Elcevap: Fakir anladığımı yazıyorum. İnşaallah yanlış olmaz. On kişilik bir arkadaş grubu düşünelim. Herbirimiz aynı ağacın elmalarından birer tane aldık ve yedik. Bir iki dakika sonra yani hazım başlamadan biri geldi, dedi: "Ne yediyseniz çıkarın." Biz hepimiz yediğimizi çıkardık. Çıkan şeyler yine hep aynı şeyler olacaktır. Amma iki üç saat sonra yenilen şeyler hazm olduğundan herkes yediğinin enerjisini kendi aklî melekesiyle, şehevî kuvveleriyle ve gadabî kuvveleriyle izhar edeceğinden asla birbirinin aynı olmayacaktır. Bu basit misalden şu hakikata geçeyim: Eğer okunan Risaleler hazm olunsa herkesin hilkatinde cari olan galip esma cihetinde inkişaf meydana getirmekle diğerlerinden ayrı bir özellik kazandırır. Torna tezgahından çıkan yarım parmak cıvata gibi Edirne’de de Erzurum’da da aynı şeylerle ortaya çıkmaz. Yani bir dairede (Risale-i Nur Dairesi) herkes aynı mesele karşısında aynı vecizeleri söylüyorsa o dairede hazım yoktur. Temasül vardır. Bu da tezada sebebtir. Şimdi anlaşılıyor mu ihtilafların temelindeki yatan sebeb ve saik nedir?

   Eğer bir insan Risaleleri hazmetse istemeyen kardeş olur. Yani, halka muhabbeti ve halktan havfı terk eder. Hakka teveccüh kapısının eşiğine yapışır. Yoksa en istemeyen kardeş en çok boynunu büken değildir…

   3- Fenafilihvanı nasıl anlayacağız? Herkes diyor ki: Hepimiz birbirimizde faniyiz. Bir mürşidde mi fena olunur? Birbirimizde mi fena olunur?

   Elcevap : Benim anladığım;

   "İkinci Nokta: Ehl-i tarîkat ve hakikatça müttefekun aleyh bir esas var ki: Tarîk-ı hakta sülûk eden bir insan, nefs-i emmaresinin enaniyetini ve serkeşliğini kırmak için lâzım gelir ki; nazarını nefsinden kaldırıp şeyhine hasr-ı nazar ede ede tâ fena-fi'ş-şeyh hükmüne gelir. “Ben” dediği vakit, şeyhinin hissiyatıyla konuşur ve hâkeza…” (Sekizinci Lem'a)

   a- Mesleğimiz hakikattır. O halde bu bize de derstir. Şeyh kelimesinin yerine ihvan kelimesini koy. Fenafilihvan nasıl olacaksa öylece anla.

   b- Kendi hissiyat-ı nefsaniyesini unutup biz birbirimizde faniyiz diyen adam, kendi hissiyat-ı nefsaniyesini unutup milyonlarca insanın hangisinin hissiyatıyla hissiyatlanıyor, bunu sormak lazım! Nefsin oyunu…

   c- Fena ne demek? Biz birbirimizde faniyiz ne demek? Hepsi yoksa “biz” nedir? Hepsi varsa “fena” nedir? Hepsi terbiyeli ise terbiyecilere (ağabey vesaire) ne ihtiyaç vardı? Hepsi aksine sıfatla muttasıfsa terbiyeci nerede? Lüzumlu değil mi?

   d- Madem Risale-i Nur dairesinde dost, kardeş, talebe diye üç sınıf var. O halde mesleğin düsturlarını beyan eden kısımlardaki hitaplar da üç mertebe taşıyacaktır. Herkes nasibi olanı alacaktır. Zorlamanın hiçbir faidesi yoktur.

   e- Veraset-i nübüvvet sırrını Hazret-i Üstad’dan devr alan Kamil (r.a), aralarında bir nefes miktarı boşluk dahi olmadan başımızda ve aramızdadır. Eğer bir an, alemden sırr-ı kayyumiyet zail olsa alem derhal helake uğrar. İşte cilve-i kayyumiyet o canlar canındadır. Çapulcu insanlar güruhunda değildir. Yağmur onun yüzünden yağar, otlar onun duası bereketiyle biter. Sohbet-i nebevi, nazar-ı nebevi, nur-u nebevi özelliği o insan-ı kamildedir ki; O Risalelerin eksiklerini tamamlayacak, zulüm ile dolan alemi adaletle dolduracaktır. (R.A)

   Binler selam eder, selametinize dua ederiz.

Elbaki hüvelbaki

Müslim Gündüz



Tohum Çatlatan Mektublar

efendi cerceveli

Fenâ-fi'l-İhvan Mektubu

Ben umum nur talebelerinde fani olmuşum lafı, 20. asırdan başka hiçbir asırda bulunmayan sevgili enaniyetlerimizin kalın bir perdesi olmuştur. O sevgilimiz o kalın perdenin altında  büyüyüp  kalınlaşmaktadır.

Bu nasıl bir yokluktur ki, emmare nefsi, bir terbiye altına girmeden kendi kendine onda muvaffak olsun. Bu nasıl bir yokluk ki, orada yok edecek bir büyüğün tasarrufu kabul edilmesin. Bu nasıl bir yokluktur ki, kendi varlığına başkasının da varlığını ilave ederek iyice var olur. Evet bu öyle bir yokluktur ki, kalb, ruh, sır gibi ulvi latifeler nefsi emmarede yok olur!...

devamını oku...

.

kitap okurken

Cadde-i Kübra ve 26 Yaşındaki Nefs-i Levvame ile Bir Hesaplaşma

CADDE-İ KÜBRA yükünü kaldırabilmek öyle Raziye, Marziye işi olmadığı gibi Levvâme işi hiç değildir. Dairenin manevi idaresinin başındaki Ferd-i Ferid’in mazhariyyetleri yanında (İmam-ı Rabbanî Hazretleri’nin buyurduğu gibi)  Ehassü’l-Havass’ın durumu dahi avam gibi kalır. Koca Bediüzzaman (R.A.) O Zat’dan bahs ederken kullandığı ve havsalamız dışındaki edeb tarzına dikkat et de ibret al. Meydan boş değildir. Temellük davasından vazgeçip teslim olalım. Ümidle ve şevkle neticeye muntazır kalalım.

devamını oku...

.

muhim sual

Üç Mühim Sual

1- Mesleğimizde etba değil, ittiba esastır. Yani esas olan kemalat erbabına ittibadır, irşad edecek adam aramak değildir. O halde Kur’anî hakikatları muhtaç olanlara duyurmak işi nasıl olacak?


2- "Hazm edilmeyen ilim telkin edilmemeli" buyuruluyor. Bunu nasıl anlayacağız?


3- Fenafilihvanı nasıl anlayacağız? Herkes diyor ki: Hepimiz birbirimizde faniyiz. Bir mürşidde mi fena olunur? Birbirimizde mi fena olunur?

devamını oku...